Zapraszamy na nasz profil!

Archiwum wpisów

Lut0 Wpisów
Mar0 Wpisów
Kwi0 Wpisów
Maj0 Wpisów
Cze0 Wpisów
Lip0 Wpisów
Sie0 Wpisów
Wrz0 Wpisów
Paź0 Wpisów
Lis0 Wpisów
Gru0 Wpisów

przedszkolnym

Rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym

Okres przedszkolny to czas, gdy dziecko poprzez kontakt z rówieśnikami oraz dzięki oddziaływaniom wychowawczym dorosłych, uczy się skomplikowanego świata uczuć. Odkrywa, czym są emocje, poznaje ich głębie, zaczyna je nazywać i okazywać innym.

Emocje dzieci w wieku przedszkolnym są jeszcze niestałe – łatwo powstają, trwają krótko i szybko się zmieniają. Oprócz ruchów i mimiki, do wyrażania uczuć dzieci włączają reakcje werbalne.

Osiągnięcie przez dziecko pełnej dojrzałości emocjonalnej jest procesem długotrwałym i nie kończy się w okresie przedszkolnym.

Dzieci w wieku 2 – 3 lat uczą się autonomii, chcą samodzielnie jeść, ubierać się, dbać o własną higienę; porażki w osiąganiu tej niezależności rodzą w dziecku zwątpienie we własne zdolności i poczucie wstydu.

By 2/3 latek mógł przejść na kolejny poziom rozwoju zachęcajmy go do samodzielności.

Chwalmy, gdy mówi „ja sam”. Pomagajmy, gdy jest mało zaradny. Pokazujmy nawet małe sukcesy w byciu niezależnym. Nie zawstydzajmy, gdy czegoś nie potrafi.

Dzieci w wieku 4 – 5 lat chcą podejmować inicjatywę we wszystkich swoich działaniach, próbują wziąć odpowiedzialność za sprawy, które często przekraczają ich aktualne możliwości; ponieważ cele dziecka często różnią się od celów dorosłych, wynikające stąd konflikty wzbudzają w nim poczucie winy; musi ono utrzymać swoje „poczucie inicjatywy”, a równocześnie nauczyć się nie łamania praw wyznaczonych przez dorosłych lub celów innych osób.

Zachęcajmy 4/5 latka do rozwijania pomysłów. Chwalmy go, gdy podejmuje inicjatywę w działaniu.

Pomagajmy, gdy zaczyna wątpić w swoje możliwości. Pokazujmy nawet małe sukcesy w „byciu dorosłym”. Nie zawstydzajmy, gdy czegoś nie potrafi.

Dzieci 6 letnie doskonalą ważne społeczne i szkolne sprawności. Uczą się współpracy, zdrowej rywalizacji, nabywają umiejętności szkolne. Stale porównują siebie z rówieśnikami. Porażka w zdobywaniu tych cech prowadzi do poczucia niższości i braku pewności siebie. W tym okresie zwracajmy szczególną uwagę na wzmacnianie samooceny.

Rozwój społeczny powiązany jest ściśle z rozwojem emocji u przedszkolaka. W przedszkolu zakres i jakość tych kontaktów się zwiększa. Dziecko stopniowo wdraża się do przestrzegania zasad współżycia w grupie, uczy się zachowywać w zróżnicowanych sytuacjach przedszkolnych, ma możliwość pełnienia różnych ról społecznych.

W młodszym wieku przedszkolnym dzieci charakteryzują się dużym egocentryzmem i subiektywizmem. W kontaktach z innymi kierują się własnym punktem widzenia, osobistym dążeniem i pragnieniem. Przeszkodą w układaniu wzajemnych relacji jest trudność dzielenia się zabawkami. Powyżej 5 roku życia dzieci stają się bardziej uspołecznione. Potrafią lepiej współdziałać ze sobą ale w ich zachowaniu występuje upór, agresywność i negatywizm. Częste są nieporozumienia z innymi dziećmi i konflikty z dorosłymi.

Dziecko nie rodzi się z gotowym repertuarem reakcji emocjonalnych jak i społecznych.

Uczy się ich w toku nabywania indywidualnego doświadczenia, w którym my dorośli mamy swój udział.

Jak my jako rodzice/wychowawcy możemy wspomóc rozwój emocjonalno-społeczny:

      Nie utrwalajmy i nie nagradzajmy zachowań, które świadczą o niedostatecznym

rozwoju emocjonalnym (dąsanie, wymuszanie, napady złości);

   › Często rozmawiajmy o uczuciach (dziecko  powinno rozpoznawać własne uczucia i potrzeby oraz mówić o nich,);

    ›  Pamiętajmy: emocjom nigdy nie należy zaprzeczać! Akceptuj uczucia, słuchaj bardzo uważnie;

    ›  Uczmy, jak radzić sobie z porażką;

    ›  Uczmy słuchania;

   ›  Pokazujmy różne punkty widzenia –patrzenie na świat oczami innych jest jedną z cech wysokiej inteligencji emocjonalnej (dziecko powinno zrozumieć , że każdy ma swoje potrzeby często odmienne niż jego własne);

    ›  Dzielmy się swoimi uczuciami;

    ›  Opisujmy zachowanie i jego skutki, oddzielaj sprawcę od czynu;

    ›  Uczmy, że niewypowiedziane emocje są źródłem konfliktów;

    ›  Chwalmy jak najczęściej;

  › Podkreślajmy konsekwencje wynikające z dobrego i złego postępowania dziecka, unikajmy natomiast stosowania kar;

  › Nauczmy  korzystać z działań zmierzających do wyregulowania przykrego stanu emocjonalnego (kącik wyciszenia, skrzynka złości);

   ›  Nie wprowadzajmy niepotrzebnie elementów rywalizacji i wyścigu liczy się efekt a nie dominowanie nad innymi;

   ›  Pomagajmy, podpowiadajmy ale nie wyręczajmy;

   ›  Nie zawstydzajmy, gdy czegoś nie potrafi.

 

Opracowanie: Karolina Wiśniewska

 

Literatura:

A. Klim-Klimaszewska „Pedagogika przedszkolna”,

A. Wentrych „Emocjonalne abecadło. O znaczeniu funkcjonowania emocjonalnego i społecznego dziecka dla dobrego startu w szkole.” BP nr 6.213/2019

Gołębica w gnieździe na przedszkolnym świerku