Zapraszamy na nasz profil!

Archiwum wpisów

Lut0 Wpisów
Mar0 Wpisów
Kwi0 Wpisów
Maj0 Wpisów
Cze0 Wpisów
Lip0 Wpisów
Sie0 Wpisów
Wrz0 Wpisów
Paź0 Wpisów
Lis0 Wpisów
Gru0 Wpisów

dziecka

Dzień Praw Dziecka

25 listopada obchodziliśmy w przedszkolu Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Niebieski akcent na ubraniach przedszkolaków symbolizował integrację z dziećmi z całego świata. Podczas swobodnych rozmów i pogadanek dzieci zapoznały się z obowiązującymi prawami, jakie im przysługują i same niezwykle chętnie dzieliły się osobistymi spostrzeżeniami związanymi z tematem. Mnóstwo ciekawych i pomysłowych zabaw umiliło przedszkolakom ten dzień. Wśród grupowych zabaw pojawiło się układanie rytmów, tangramów, zabawy ruchowe, integracyjne, kreatywne tańce, aktywne słuchanie muzyki z przyborami, pomysłowa działalność artystyczno – plastyczna. Nie zabrakło zabaw sprzyjających wyrażaniu emocji i empatycznych postaw wobec rówieśników. 

Dojrzałość szkolna dziecka

„Przygotowanie dziecka do nauki w szkole – dojrzałość szkolna”
Dziecko rozpoczynające naukę szkolną winna cechować tzw. dojrzałość szkolna.

 

     Według prof. S.Szumana to osiąganie przez dziecko takiego poziomu rozwoju fizycznego, społecznego i psychicznego, który czyni je wrażliwym i podatnym na systematyczne nauczanie i wychowanie w klasie pierwszej. Według W. Okonia to osiąganie przez dziecko takiego stopnia rozwoju umysłowego, emocjonalnego, społecznego i fizycznego jaki umożliwia mu udział w życiu szkolnym i opanowanie treści programowych klasy pierwszej.

 

    Dojrzałość szkolna nie jest uwarunkowanym biologicznie etapem samorzutnego rozwoju, lecz składają się na nią różnorodne doświadczenia dziecka w sferze motorycznej, umysłowej, emocjonalnej i społecznej. Ocena stopnia dojrzałości szkolnej jest zarazem oceną poziomu rozwoju dziecka w danym momencie. Ocena ta dokonuje się jednak z określonego punktu widzenia-gotowości do rozpoczęcia nauki w szkole, uzależnionej m.in. od dotychczasowego biegu życia dziecka, od tego, czy uczęszczało ono, czy też nie do przedszkola, czy miało okazję współdziałać z rodzeństwem lub z innymi dziećmi najbliższym otoczeniu, czy dorośli zaspokajali jego potrzeby poznawcze i uczuciowe, czy stawiano mu wymagania dostosowane do jego możliwości, a jednocześnie rozwijające pożądane społeczne formy zachowania.

 

     Okres przedszkolny charakteryzuje się dużą plastycznością o podatnością na wpływy środowiska i wychowania. W tym okresie kształtują się też cechy osobowości, decydujące o stosunku ludzi i świata. Dlatego też, to przede wszystkim od rodziców i nauczycieli zależy, czy wykształcą w dziecku chęć współdziałania z innymi. Inaczej mówiąc, dojrzałość szkolna jest wynikiem prawidłowego kierowania rozwojem dziecka w wieku przedszkolnym.

 

     Dojrzałość szkolna to gotowość dziecka do rozpoczęcia systematycznej nauki, to gotowość do wejścia w nowe obowiązki i nowe środowisko. Tym pojęciem określa się zarówno dojrzałość fizyczną jak i umysłową, społeczną i emocjonalną.

 

Dojrzałość umysłowa dziecka przejawia się w zainteresowaniu nauką, zwłaszcza czytaniem, pisaniem, liczeniem, zaciekawieniem zjawiskami zachodzącymi w najbliższym otoczeniu,. Dziecko dojrzałe umysłowo potrafi skupić uwagę przez dłuższy czas na tej samej czynności, potrafi z uwagą śledzić treść opowiadanej czy czytanej bajki. Jego mowa jest poprawna pod względem artykulacyjnym, a słownictwo jest na tyle bogate, że bez problemu potrafi porozumiewać się z innym. Nie ma problemów ze zrozumieniem przekazywanych wiadomości, poleceń, instrukcji czy treści czytanego opowiadania, bajki, lektury. Dziecko 7 letnie ma już pewien bagaż doświadczeń, spostrzeżeń, który umożliwia mu rozwój wyobraźni i myślenia pojęciowego. Dziecko dojrzałe do szkoły potrafi doprowadzić rozpoczętą pracę do końca, bo ciekawi go wynik swoich poczynań.

 

O poziomie umysłowym dziecka mogą świadczyć jego rysunki. Rysunki dzieci dojrzałych są bogate w treść, kolory, zawierają dużo szczegółów, są prawidłowo rozmieszczone na kartce. Przy odwzorowywaniu zachowany jest właściwy kierunek, od lewej do prawej krawędzi kartki i z góry na dół. Oceniając dojrzałość umysłową dziecka, bierze się pod uwagę również poziom rozwoju percepcji wzrokowej i koordynacji wzrokowo-ruchowej, oraz analizy i syntezy słuchowej. Te funkcje w dużej mierze decydują o opanowaniu umiejętności pisania i czytania.

 

Dziecko dojrzałe społecznie prawidłowo nawiązuje kontakty z rówieśnikami i dorosłym, potrafi współżyć w zespole, przestrzegać reguł życia w zbiorowości, przestrzegać zawartych umów. Charakteryzuje go zdyscyplinowanie, obowiązkowość, samodzielność. Samodzielność dotyczy nie tylko czynności samoobsługowych jak ubieranie się, mycie, czesanie, ale dotyczy także samodzielnego przygotowania się do lekcji, spakowania tornistra, a także samodzielnego podejmowania prawidłowych decyzji w różnych sytuacjach społecznych (np. przy przechodzeniu przez jezdnię). Od 7 latka wymaga się zrozumienia prostych sytuacji społecznych i rozeznanie, co jest dobre, a co złe (np. że nie wolno krzywdzić innych, niszczyć cudzej własności, przywłaszczać sobie znalezionych rzeczy). Dziecko dojrzałe społecznie dobrze się czuje w nowym środowisku szkolnym, z chęcią podejmuje zadania na rzecz innych np. dyżury. Przejawem niedojrzałości społecznej jest stałe absorbowanie uwagi nauczyciela, domaganie się ciągłego wyróżniania i dążenie do uprzywilejowanej pozycji w klasie.

 

Dzieci niedojrzałe społecznie mogą też izolować się od grupy, stronić od kolegów, unikać wspólnych zabaw łatwo poddawać się dominacji kolegów, wykazywać bierność, nieśmiałość, lękliwość, małomówność.

 

Dojrzałość fizyczna to ogólna sprawność organizmu i zdrowie dziecka. Długotrwałe choroby, defekty fizyczne i inne dolegliwości organizmu utrudniają pracę szkolną dziecka. Dziecko szkolne dysponować musi odpowiednim zasobem sił fizycznych i odpornością na zmęczenie. Wielogodzinne siedzenie w ławce, noszenie ciężkiego tornistra szkolnego i wykonywanie różnych zadań umysłowych jest trudne nawet dla dziecka zdrowego, silnego i sprawnego. Przy takich czynnościach jak pisanie, rysowanie, wycinanie, wydzieranie, konstruowanie, nawlekanie koralików i innych pracach plastyczno-technicznych potrzebna będzie dziecku dobra sprawność rąk, koordynacja ruchowa i koordynacja ruchowo-wzrokowa. W przeciwnym wypadku ruchy będą powolne, nieharmonijne, sztywne, kanciaste, mało precyzyjne. Mogą też występować współruchy, czyli niepotrzebne ruchy służące rozładowaniu nadmiernego napięcia np. poruszanie językiem przy pisaniu lub rysowaniu. Dziecko o prawidłowym rozwoju ruchowym potrafi przez chwilę stać na jednej nodze, skakać na jednej nodze, przeskakiwać przez przeszkody. Siedmiolatek sprawnie i szybko biega, przy czym ruchy rąk i nóg są zharmonizowane. Dobra koordynacja ruchowa umożliwia mu jazdę na rowerze, na rolkach, na nartach.

 

Dojrzałość emocjonalna to zdolność do przeżywania bogatego i zróżnicowanego świata uczuć, to odpowiednia do wieku umiejętność panowania nad swoimi emocjami i kontrolowania ich. Impulsywność reakcji u 7 latka ulega obniżeniu, zaś czas przeżywania różnych stanów wydłuża się.

Uczeń dojrzały emocjonalnie odczuwa więź ze swoją grupą, z klasą, z panią. Przeżywa różne radości i smutki związane z życiem klasy. Dojrzały emocjonalnie 7 latek prawidłowo reaguje na pozytywne bądź negatywne uwagi dotyczące zachowania i postępów w nauce, nie załamuje się z byle powodów. Dziecko niedojrzałe emocjonalnie jest wybuchowe, drażliwe, agresywne, złości się lub płacze z błahego powodu, często popada w konflikty z kolegami. Może też być zahamowane, zalęknione, niepewne, napięte, nadwrażliwe, płaczliwe. Taki typ dziecka boi się głośniejszych uwag nauczyciela nawet, gdy nie dotyczą ich samych. Czasami skarżą się na bóle głowy, brzucha, bezsenność, bywa, że przed wyjściem do szkoły mają wymioty, biegunkę.

 

  PORADNIK  DLA  RODZICÓW:

         Aby zapewnić dziecku dobry start w szkole przygotujcie dla niego:

·        stałe miejsce do pracy i odrabiania lekcji

·        miejsce na książki i przybory szkolne

 

Pomyślcie także o przygotowaniu samego dziecka:

·        zadbajcie o to, by dziecko cieszyło się, że idzie do szkoły – szkoła to miejsce przyjazne dziecku, gdzie uczy się wielu ciekawych rzeczy, poznaje nowych kolegów

·        przyzwyczajajcie dziecko do dbałości o wygląd zewnętrzny

·        przeznaczcie dziecku czas na wspólny spacer, na czytanie książek i rozmowy

·        pobudzajcie go do opowiadania o wydarzeniach i przeżyciach szkolnych

·     zachęcajcie do rysowania, malowania, lepienia z plasteliny, masy solnej – to bardzo dobrze wpływa na sprawność manualną i przygotowuje do nauki pisania

·     grajcie z nim w różne gry, które rozwijają pamięć wzrokową, spostrzegawczość i logiczne myślenie

·        wdrażajcie do systematyczności, obowiązkowości i punktualności

 

Pamiętajcie, że dla prawidłowego rozwoju dziecka konieczne są:

·        ład, spokój i pogodna atmosfera w domu

·        utrzymanie uczuciowego kontaktu z dzieckiem

·        przestrzeganie stałego rozkładu dnia

·        stały udział dziecka w drobnych pracach domowych

·        możliwość zabawy z rówieśnikami

 

Gdy dziecko zacznie uczęszczać do szkoły:

 ·        rozmawiajcie z dzieckiem o tym, co było w szkole

·        przeglądajcie zeszyty i prace szkolne dziecka, chwalcie za to, co trzeba  pochwalić, zgańcie, jeśli dziecko na to zasłuży

·        nie krzyczcie, gdy czegoś nie umie, uzgodnijcie z nauczycielem, jak mu pomóc

·        wymagajcie, by dziecko pakowało wieczorem swój tornister

·        dbajcie o zdrowie dzieci.

 

Opracowanie: Róża Karaszewska

Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka w „Radości”

20 listopada obchodziliśmy w naszym przedszkolu Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Data ta związana jest z rocznicą uchwalenia Konwencji o prawach dziecka i łączy się z globalną akcją UNICEF #GoBlue. Tego dnia mieliśmy prawdziwe niebieskie święto młodszych i starszych przedszkolaków. Dzieci chętnie brały udział w swobodnych rozmowach o swoich prawach, aktywnie włączały się do zabaw aktywizujących, integracyjnych, wzmacniających poczucie własnej wartości, śpiewały piosenki, wykonywały pomysłowe prace plastyczne z wykorzystaniem materiałów w kolorze niebieskim. Wszystkie działania wychowawczo-dydaktyczne w grupach wzbudzały pozytywne uczucia wśród dzieci, wyzwalały i umacniały przedszkolaków do śmiałego wyrażania siebie, swoich przeżyć i myśli.

Prawa dziecka – jakie prawa mają dzieci?

Prawa dziecka – jakie prawa mają dzieci?

 

Prawa dziecka przysługują każdemu dziecku niezależnie od wieku, płci, koloru skóry czy miejsca zamieszkania. Czym są prawa dziecka, kiedy zostały uchwalone i jakie akty prawne dotyczące praw dziecka obowiązują obecnie?

Prawa dziecka to jedna z kategorii zaliczanych do szerokiej grupy praw człowieka, które przysługują każdemu z nas tylko dlatego, że jesteśmy ludźmi. Do praw człowieka zaliczane jest m.in. prawo do życia, wolności, edukacji – są one powszechne, a więc takie same dla wszystkich, przyrodzone, czyli istnieją niezależnie od woli władzy, i niezbywalne – czyli nikt nie może ich ludziom odebrać.

Podobnie jest z prawami dziecka: przysługują one każdemu dziecku bez wyjątku i powinny być respektowane przez każdego dorosłego.

 

Historia praw dziecka

 

Idea praw dziecka nie jest nowa, ale też jej korzenie nie sięgają zbyt daleko. Choć z tego, że dziecko to nie mały dorosły, zdawano sobie sprawę już od wieków – o czym świadczą choćby rytuały inicjacji, wchodzenia w dorosłość, praktykowane w wielu kulturach – to jednak jeszcze w XVIII wieku panowało przekonanie, że dziecko to ledwie „materiał” na człowieka, i by wyrosło na pełnowartościową osobę, wymaga dyscypliny. Niekiedy tak surowej, że mało które dziecko w rodzinie dożywało kilkunastu lat.

Dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku powszechnie zaczęto zdawać sobie sprawę z faktu, że dzieci, by należycie się rozwijały, potrzebują opieki i ochrony. Bodźcem, który zapoczątkował lokalną najpierw, a później międzynarodową działalność na rzecz dzieci, ich praw i ochrony, była historia ośmiolatki z amerykańskiego Baltimore.

 

Pierwsze stowarzyszenia broniące praw dziecka

 

Dziewczynka – Mary Ellen Wilson – była regularnie bita przez matkę, a pomocy udzielili jej dopiero działacze miejscowego stowarzyszenia przeciw okrucieństwu wobec zwierząt. Cała sytuacja miała miejsce w 1874 roku. Została szeroko nagłośniona – w ciągu kilku następnych lat w Stanach Zjednoczonych powstało ponad 200 miejscowych stowarzyszeń, które miały chronić dzieci przed przemocą ze strony dorosłych.

Stopniowo w ich działania zaczęły włączać się lokalne samorządy, a następnie organizacje państwowe. Coraz silniej zaczęto zdawać sobie sprawę z tego, że dziecko nie jest własnością dorosłych – jest od nich mniejsze, słabsze, musi mieć zapewnioną ochronę przed ich siłą.

Dzieci zaczęto też traktować jako osoby, które – z racji wieku – potrzebują optymalnych, godziwych warunków życia, bo tylko dzięki nim mogą właściwie się rozwijać. Podobne organizacje zaczęły powstawać również w innych krajach.

W Europie już od 1880 roku tworzyły się towarzystwa i organizacje zajmujące się tworzeniem domów wychowawczych dla dzieci porzuconych i bezdomnych, dziennych placówek opiekuńczych dla dzieci zaniedbanych, a także nad łagodzeniem przepisów prawa karnego dla nieletnich.

Dobrze wiedzieć

 

Najważniejsze akty prawne

 

Najważniejszym dokumentem, który określa prawa dziecka jest Konwencja o prawach dziecka, którą uchwaliło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych 20 listopada 1989 r. Została ratyfikowana przez 192 kraje – wszystkie zobowiązały się do przestrzegania i realizowania jej zapisów. Polska ratyfikowała tę konwencję w 1991r. 

Ale nie jest to dokument jedyny.

  • W 1924 roku Zgromadzenie Ogólne Ligi Narodów uchwaliło Deklarację Praw Dziecka, zwaną również Deklaracją Genewską.
  • W 1959 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych proklamowało Deklarację Praw Dziecka, która jest rozszerzeniem Deklaracji Genewskiej.
  • W 1995 roku Rada Europy opublikowała Europejską strategię na rzecz dzieci – dokument określający modelowy zakres ochrony prawnej dziecka, jaki powinien obowiązywać wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej. Zawarte w niej zasady zebrano następnie w kolejny dokument – Europejską Konwencję o Wykonywaniu Praw Dzieci. Uchwalono ją w 1996 r, Polska ratyfikowała ją w 1997 roku, konwencja weszła w życie w 2000 roku. 
  • W 2000 r powstały dwa dodatkowe protokoły do Konwencji o Prawach Dziecka, które dotyczyły angażowania dzieci w konflikty zbrojne i handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i pornografii. 
  •  

Akty prawne w Polsce

 

W Polsce najważniejszymi aktami prawnymi, gwarantującymi prawa dziecka są:

  • Konstytucja RP– w art. 72. Konstytucji zapisano m.in. prawo do ochrony dziecka przed przemocą, wyzyskiem, okrucieństwem i demoralizacją, a także prawo do opieki i pomocy władz dla dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej.
  • Konwencja o Prawach Dziecka.
  • Ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka.

 

Jakie prawa mają dzieci?

 

Prawa dziecka najpełniej określa Konwencja o Prawach Dziecka, przyjęta przez Organizację Narodów Zjednoczonych w 1989 r. Prawa te sformułowano, kierując się kilkoma ważnymi zasadami.

  • Po pierwsze – zasadą dobra dziecka, która oznacza, że wszystkie działania podejmowane wobec dziecka muszą leżeć w jego jak najlepiej pojętym interesie.
  • Po drugie, zasadą równości, co oznacza, że wszystkie dzieci są równe wobec prawa, bez względu na to, skąd pochodzą, jaką mają płeć. Ustalono również zasadę poszanowania praw i odpowiedzialności obojga rodziców, która oznacza, że to rodzina jest najważniejsza, a państwo ingeruje tylko w uzasadnionych przypadkach i wedle określonych procedur.
  • Wreszcie – zasadą pomocy państwa, wedle której zobowiązane jest ono do pomagania rodzinom, które takiej pomocy potrzebują. W dokumencie tym prawa dziecka podzielono na różne kategorie. 

 

Lista praw dziecka:

 

Prawa cywilne i wolności osobiste, umożliwiające rozwój dziecka: 

  • Prawo do życia i rozwoju,
  • Prawo do tożsamości i identyczności (prawo do nazwiska, imienia, obywatelstwa, wiedzy o własnym pochodzeniu),
  • Prawo do swobody myśli, sumienia i wyznania,
  • Prawo do wyrażania własnych poglądów i występowania w sprawach jego dotyczących w postępowaniu administracyjnym i sądowym, 
  • Prawo do wychowywania w rodzinie i kontaktów z rodzicami w przypadku rozłączenia z nimi,
  • Prawo do wolności od przemocy fizycznej lub psychicznej, wyzysku, nadużyć seksualnych i wszelkiego okrucieństwa,
  • Prawo do godności i szacunku.
  • Prawo do nietykalności osobistej,
  • Prawo nierekrutowania do wojska poniżej 15. roku życia.

Prawa socjalne:

  • Prawo do odpowiedniego standardu życia,
  • Prawo do ochrony życia,
  • Prawo do zabezpieczenia socjalnego,
  • Prawo do opieki zdrowotnej,
  • Prawo do wypoczynku i czasu wolnego.

Prawa ekonomiczne:

  • Prawo do nauki,
  • Prawo do ochrony pracy podejmowanej w ramach wakacyjnego zarobku lub w ramach nauki 

Prawa kulturalne:

  • Prawo do korzystania z dóbr kultury,
  • Prawo do informacji,
  • Prawo do znajomości swoich praw.

Prawa polityczne lub publiczne – dzięki nim dziecko może uczestniczyć w życiu państwa:

  • Prawo do stowarzyszania się i zgromadzeń w celach pokojowych. 
  • Prawo do wyrażania swoich poglądów.

Najważniejszym aktem prawnym, który określa prawa dziecka jest Konwencja o prawach dziecka. Potocznie nazywa się ją światową konstytucją praw dziecka. Została uchwalona 20 listopada 1989 roku przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych. Wszystkie 192 kraje, które zdecydowały się ratyfikować ten dokument, zobowiązały się do respektowania i realizowania jego zapisów. Polska uczyniła to w 1991 roku.
Konwencja jest dokumentem w pewnym sensie rewolucyjnym bo po raz pierwszy zostały w niej uwzględnione prawa i wolności osobiste dziecka takie jak np. prawo do prywatności, swobody wypowiedzi etc. Konwencja wprowadziła też mechanizm kontroli respektowania praw dziecka przez poszczególne państwa. Są one zobowiązane do składania raportów z wykonywania Konwencji, rozpatrywanych następnie przez specjalnie powołany w tym celu Komitet Praw Dziecka z siedzibą w Genewie.

Konwencja zakłada, że dzieci nie są w pełni dojrzałe i na tyle świadome, by same mogły o siebie zadbać, przez co należy im się szczególna opieka i ochrona. Najważniejszymi zasadami, którymi kierowali się twórcy Konwencji są : zasada kierowania się zawsze dobrem dziecka oraz zasada równości wobec prawa wszystkich dzieci niezależnie od pochodzenia, koloru skóry czy wyznania.

Polska była inicjatorem i pomysłodawcą stworzenia Konwencji o prawach dziecka dlatego też spoczywa na nas szczególna rola, aby prawa dziecka były w Polsce znane i przestrzegane.

 

Opracowanie: Róża Karaszewska


 

Dzień Dziecka w przedszkolu

W środę 30 maja przedszkolaki uczestniczyły w zorganizowanym na terenie przedszkola Dniu Dziecka. Wspólne powitanki – śpiewanki i taniec w wykonaniu czterolatków z grupy IX rozpoczął miło spotkanie na świeżym powietrzu. Młodsze i starsze dzieci miały okazję skorzystać z niecodziennych atrakcji. Były radosne zabawy integracyjne, zjazdy na dmuchanej zjeżdżalni, skoki na trampolinie, chwytanie kolorowych baniek, wata cukrowa na patyku i zabawy ruchowe z wykorzystaniem sprzętu rekreacyjnego. Dla wszystkich dzieci z okazji ich święta Dyrekcja przedszkola zakupiła atrakcyjne upominki w postaci małego akwarium z rybką.

Dzień Dziecka w przedszkolu

1 czerwca 2016 nasze kochane dzieciaki obchodziły święto. Od rana skakały na trampolinie, zjeżdżały z dmuchanego zamku, grały w piłkę, brały udział w zabawach na powietrzu, rysowały kredą- jednym słowem uczestniczyły w atrakcjach na świeżym powietrzu. Największą uciechą dla dzieci była…wata cukrowa…chociaż..nie tylko dla dzieci  🙂 😉 Tego dnia dzieci i pracownicy przedszkola uczestniczyli w przedszkolnym maratonie. Każdy biegł najszybciej i najwytrwalej, jak potrafił.  😛  😛 

Dzień Dziecka w przedszkolu i maraton

1 czerwca 2016 nasze kochane dzieciaki obchodziły święto. Na rozpoczęcie dnia dzieci otrzymały super prezent: koszulkę z logo Przedszkola Radość. Od rana skakały na trampolinie, zjeżdżały z dmuchanego zamku, grały w piłkę, brały udział w zabawach na powietrzu, rysowały kredą, łapały bańki mydlane- jednym słowem uczestniczyły w atrakcjach na świeżym powietrzu. Największą uciechą dla dzieci była…wata cukrowa…chociaż..nie tylko dla dzieci  🙂 😉 Tego dnia dzieci i pracownicy przedszkola uczestniczyli w przedszkolnym maratonie. Każdy biegł najszybciej i najwytrwalej, jak potrafił. Wyróżnialiśmy się wszyscy białymi koszulkami z napisem: Radość  😛  😛 

 

Dzień Dziecka w przedszkolu

1 czerwca 2015 nasze kochane dzieciaki obchodziły swoje święto. Od rana miały okazję skakać na trampolinie, zjeżdżać z dmuchanego zamku, grać w piłkę, przeciągać linę, brać udział w zabawach i konkurencjach sportowych, chodzić na szczudłach, rysować kredą, łapać bańki mydlane- jednym słowem uczestniczyć w atrakcjach na świeżym powietrzu. Największą niespodzianką dla dzieci była…wata cukrowa…chociaż..nie tylko dla dzieci  🙂 😉 

Każde dziecko otrzymało fantastyczne prezenty i w wesołych nastrojach opuściło przedszkole, by świętować dzień dziecka z rodzicami.